Oefentips – de reis is het doel

buddha_%20balindo,%20webwinkel,boeddha%20kopen%20bali%20indonesieVeel musici oefenen eigenlijk liever niet dan wel – omdat het vaak leuker is om je favoriete stukken te spelen dan toonladders en etudes. Toch is oefenen onvermijdelijk als je muziek maken leuk wilt houden.

Oefenen is als trainen voor een sport, maar dan in je eentje. Vind je dit saai, probeer dan in een ensemble of met andere vrienden te kunnen spelen. Dit vergroot de kans op een optreden hier of daar en het geeft je een duidelijk doel.

Samen spelen is leuker. Met de viool heb je een melodie instrument en als je niemand hebt om te begeleiden gaat de lol er vaak snel af. Als je geen medespeler hebt kun je gebruik maken van play-along cd’s. Je muziek klinkt dan altijd leuker en beter.

Dat je moet oefenen om een bepaald niveau te bereiken is duidelijk. Maar ook als je eigenlijk tevreden bent over je niveau is het toch van belang tenminste regelmatig te blijven spelen. Anders bestaat het gevaar dat je blijft hangen in de nummers die je beheerst en dan ligt verveling op de loer.

Probeer oefenen niet te zien als een doel op zich, om dagelijks een half uur te oefenen. Taak volbracht of het nu leuk was of niet, of het nu iets opgeleverd heeft of niet. Beschouw het om een middel om je doel te bereiken! Dat kan zijn dat je goed genoeg wordt om in een band of orkest te spelen of om bepaalde stukken en nieuwe muziek te ontdekken.

Oefenen wordt veel leuker als je het leert zien als muziek maken, als reizen zonder bestemming. De reis zelf is het doel.

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Een viool kopen

Violin-2

Waar moet je op letten

Als je al een tijdje speelt en je wilt en je wilt een viool kopen waar je nog jaren plezier van hebt moet je al snel denken aan een instrument van tussen de 800 en 1500 euro. Daarnaast heb je een strijkstok en een kist nodig.

De meeste studieviolen komen tegenwoordig uit China. Dar worden al jarenlang prima instrumenten gebouwd. Bij violen boven de 1000-1200 wordt ook vaak naar oudere Duitse of Franse instrumenten gekeken.

Een hoge leeftijd maakt violen niet beter, maar wel duurder. Voor een goed oude instrument betaal je makkelijk drie, vier keer zoveel als voor een even goede nieuwe viool. Bij tests waarbij niemand wist op welke instrumenten gespeeld werd, kwam een Stradivarius vaak op de tweede of derde plaats na een modern – en veel en veel goedkoper- instrument.

Met een viool kan van alles mis zijn. Hij blijft niet op stemming, je moet de snaren veel te ver indrukken, er zit een scheur in of rammelt iets mee. Neem daarom  bij het kopen iemand mee die er verstand van heeft en goed speelt.

Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen fabrieksviolen en meesterviolen. Voor een echte meesterviool die van het begin tot het eind door een meesterbouwer zelf gebouwd is betaal je makkelijk tienduizend euro of meer. Aan een duurdere viool is meer tijd en aandacht besteed, er wordt beter hout gebruikt en alle onderdelen worden beter op elkaar afgestemd.

Als je niet bij een vioolbouwer koopt, laat dan het instrument taxeren. Dan weet je precies wat het mag kosten en wat er eventueel aan mankeert.

 

 

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Irish tin whistle

Ik zag hem vorige zomer  bij een kraam op een Keltisch midzomerfestival tijdens een optreden van de band Rapalje. En ik kon het niet laten, dit instrument moest ik hebben!

Over mijn voorliefde voor Fiddle heb ik het al eerder gehad en wat is Fiddle zonder Whistle?

Fluitspelen wordt volgens mij zwaar onderschat. Blokfluit is voor kinderen… Maar het is veel complexer dan ik dacht, lastiger dan viool ook. Nouja, als het helemaal niet lukt kan ik altijd nog het boekje voor vioolmuziek gebruiken.

Maar het is wel weer een leuke uitdaging!


SDC17472

Bewaren

Geplaatst in Nieuwe uitdagingen | 1 reactie

Vrijmetselaarsmuziek

Wat is het verband tussen Auld Lang Syne, Papageno’s Aria en de 9e symphonie van Beethoven?

“Vrijmetselaarsmuziek” bestaat o.m. uit hymnen en odes die gecomponeerd zijn voor de rituelen en samenzang bij festiviteiten van Vrijmetselaarsloges. De meezingers “Auld Lang Syne” en “Alle Menschen werden Brüder” (Ode an die Freude, Beethovens 9e) zijn een goed voorbeeld hiervan. Er is daarnaast ook populaire muziek waarin wordt verwezen naar Vrijmetselaars symboliek zoals in de hiphop en sommige alternatieve popmuziek, maar dat is een ander onderwerp.

Toen ik het muziekboek  “Magical Mozart, 18 pieces for violin & piano” min of meer onder de knie had, raakte ik gefascineerd door Mozart. Van een vriendin die geïnteresseerd is in de Gnostieke leer (NEE, niet die etterbak!), hoorde ik dat Mozart lid was geweest van de Vrijmetselaars. Hij behoorde tot de Weense loge “Zur Wohltätigkeit”en “Zur Wahren Eintracht”. Veel muziekliefhebbers wisten dit natuurlijk al, maar voor mij was het nieuw en ik begon zijn muziek met nieuwe oren te “zien”.

Men zegt dat Mozart zich vooral aangetrokken voelde tot het Rationalisme en Verlichtingsdenken in deze loges en dat hij een tegenstander was van het mystieke en occulte. Hij wordt ook gerekend tot de gemeenschap van de Illuminati.  Voor de Illuminati was sociale rang niet verbonden aan “adel van geest”. Iemand van lage komaf kon net zo goed edel van geest zijn en iemand van adel een grote schurk.

Dit komt bijvoorbeeld tot uiting in de opera’s La Nozze di Figaro en Die Zauberflöte.

Intussen heb ik “Papageno’s Aria” uit de Zauberflöte ingestudeerd. Auld lang Syne en Ode an die Freude kende ik al eerder.

Mozart_in_lodge,_Vienna

Vrijmetselaarsbijeenkomst in de tijd van Mozart. (Wiener Museum, 1782)

Geplaatst in Nieuwe uitdagingen | Een reactie plaatsen

Spiegel im Spiegel

Arvo Pärt (geb. 1935 in Paide, Estland) is een van de belangrijkste nog levende componisten. Op 7-jarige leeftijd begon hij met zijn muziekstudie en met 14 jaar schreef hij zijn eerste composities. Hij kreeg moeilijkheden  met de Sowjet cultuurambtenaren die zijn composities te modern vonden en de inhoud te religieus. In 1960 kreeg hij hiervoor een berisping.  Omstreeks 1970 werd Pärt lid van de Russisch Orthodoxe kerk en in 1980 week hij met zijn familie uit naar  Berlijn.

Hij werd buitengewoon populair en overladen met prijzen en onderscheidingen, waaronder de Prijs der Europese Kerkmuziek. Ter gelegenheid van de Olympische Winterspelen van Turijn componeerde hij “La Sindone” over de Lijkwade van Turijn die van Jezus Christus geweest zou zijn en die op 15 februari 2006 in de Dom van Turijn werd tentoongesteld.

Het hele concertseizoen van 2006/2007 droeg  Arvo Pärt op aan de op 7 oktober vermoorde journaliste Anna Polikowskaja, die herhaaldelijk de politiek van Wladimir Putin bekritiseerd had.

“Spiegel im Spiegel”(1978) is gecomponeerd in de Tintinnabuli-stijl (Klokkenspel-stijl). Het bestaat uit twee elementen: de toonladderbewegingen van de viool en de drieklanken van de piano. De strenge regelmaat van de tonen heeft een butengewoon sterk effect. Het stuk wordt vaak gebruikt in films, toneelstukken en baletten.

I awoke to Mirror in Mirror last week on public radio. I thought I wqas still dreaming and did’n’t move. I wanted to hear each note fully. So beautiful and meditative. I’ve never heard a violin played so purely” (Amazon review by Maureen Finley)

 

Het was Suzanne’s idee om dit samen te gaan spelen, ik op viool  en zij op piano. De vioolpartij leek eerst kinderlijk eenvoudig, maar moet uiterst precies worden uitgevoerd. Dat geldt trouwens ook voor de pianopartij. We hadden de cd nodig om in hetzelfde ritme te blijven, maar de eerste poging was niet volkomen slecht. Ik ben nu de vioolpartij aan het oefenen, zodat we het later nog eens kunnen proberen.

Arvo Pärt in de Christchurch Cathedral in Dublin (2008)

 

Geplaatst in Samen spelen | 2 reacties

Wees jezelf

Een vioollerares deed ooit de uitspraak: “Het is onmogelijk viool te spelen zonder pijn. Pijn hoort er gewoon bij”. Ik vond dat dieptriest. Iemand die professioneel met vioolspelen bezig is, kennelijk al jaren pijn heeft, maar niet op het idee komt er iets aan te veranderen. Vioolleraren kunnen heel dogmatisch zijn. Ze denken dat maar één techniek de juiste is en houden daar ten koste van alles aan vast. Maar zoals ik in mijn vorige post schreef, bestaan er diverse scholen en methodes.

Iets waar ik van onder de indruk raakte was een reeks video’s op internet over de Alexander techniek. http://www.alexandertechnique.com/at.htm 

Dit is een ergonomische methode waarbij de problemen van de pijnlijdende violist individueel worden geanalyseerd. Voor elk probleem is een oplossing. Een iets andere houding, een kinsteun of schoudersteun op maat kunnen vaak al wonderen doen.

Laat de techniek een hulpmiddel zijn en niet een hinderpaal. Elk mens is anders gebouwd qua lengte van de ledematen en belastbaarheid van spieren, pezen en gewrichten. Luister naar je lichaam en pas je techniek daarbij aan zodat je geen rsi krijgt. De mens is er niet voor de viool, de viool is er voor de mens.

Geplaatst in Dummies leren sneller | 2 reacties

De juiste techniek

Als beginnend violist moet je leren de viool echt te laten “zingen”. Dat kan niet zonder de juiste techniek te beheersen, zo wordt ons van alle kanten verzekerd. Alleen, welke techniek is dat dan?

Iemand zei eens tegen mij “Til nooit je elleboog op bij het strijken”  Dat had de vioollerares haar bijgebracht. Kijkend naar vioolconcerten op tv zag ik echter solisten die wel degelijk hun elleboog optilden en nog hoog ook!

Inmiddels heb ik begrepen dat er binnen de vioolwereld verschillende scholen bestaan die allemaal hun eigen methodes hanteren. Je hebt de klassieke school, de suzuki methode, de Russische school en nog veel meer. Het nooit optillen van je elleboog heet de “Franco-Belgian Bow Arm”. Vanwege het geknikte handje wordt het ook wel “chicken wing” genoemd. Het is een stijl. Als je het zo geleerd hebt en je vindt het zelf prettig om met een geknikte pols te strijken moet je het vooral blijven doen, er is niks mis mee.

Amerikaanse vioolleraren hebben andere opvattingen. Zij onderscheiden 7 standen van de elleboog, 4 voor elke snaar en 3 voor de dubbele streken. Het is bij hen van levensbelang een goede elleboogtechniek te ontwikkelen anders komt het nooit meer goed. Ook de Suzuki methode gaat uit van een opgeheven elleboog en een gestrekte pols.

Het belangrijkste bij het strijken is dat je een soepele, gelijkmatige streek ontwikkelt die aangenaam in het gehoor ligt. Maar dat kan dus op verschillende manieren, het een is niet beter dan het ander.

Voor vibrato geldt hetzelfde. Er zijn globaal 3 verschillende technieken. Bij de armvibrato komt de bewegingsimpuls vanuit de elleboog, bij de polsvibrato vanuit de pols en er zijn zelfs violisten die alleen maar hun vingers laten vibreren. Dat kan ook nog op verschillende manieren, recht vooruit vanuit de vingertop, of meer met een zijwaartse rol.

Zoveel hoofden zoveel zinnen.

Bewaren

Geplaatst in Dummies leren sneller | 5 reacties